Klub Olimpijczyka przy ZSO1 w Terespolu
Strona Główna · Kategorie Newsów · Artykuły · Forum · LinkiNovember 15 2018 16:18:27
Nawigacja
Strona Główna
Kategorie Newsów
Artykuły
Galeria
Forum
Linki
Kontakt
Szukaj

PKOL
ZSO1 Terespol
Ostatnie Artykuły
Pan Jan Wielki
ROK COUBERTINOWSKI 2013
MISTZOSTWA ŚWIATA W ...
Od 2015 Igrzyska Eur...
Skrócone przepisy gr...
Użytkowników Online
Gości Online: 1
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanch Uzytkowników: 5
Nieaktywowany Użytkownik: 2
Najnowszy Użytkownik: Klaudia
Wątki na Forum
Najnowsze Tematy
Brak zawartości dla tego panelu
Najciekawsze Tematy
Brak zawartości dla tego panelu
Olipijczycy zamordowani w Katyniu
OLIMPIJCZYCY ZAMORDOWANI W KATYNIU
Kpt.Józef Baran-Bilewski (ur. 4 marca 1899 w Racławówce, w pow. rzeszowskim, zamordowany w kwietniu 1940 w Katyniu) – lekkoatleta, mistrz Polski w rzucie dyskiem i pchnięciu kulą, olimpijczyk, kapitan artylerii Wojska Polskiego. Był zawodnikiem Resovia Rzeszów, lwowskiego Klubu Sportowego Pogoń Lwów i AZS Poznań. Dwukrotnym mistrzem Polski w pchnięciu kulą (1922 i 1926) i w rzucie dyskiem (1926, 1927 i 1929) oraz szesnastokrotnym rekordzistą Polski w obu dyscyplinach. W 1928 uczestniczył w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie. Zajął 18 miejsce (41.77 m) w rzucie dyskiem. Cztery lata później był kierownikiem polskiej grupy lekkoatletycznej na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Los Angeles. W kierowanej przez niego grupie znalazło się dwoje mistrzów olimpijskich: Stanisława Walasiewicz i Janusz Kusociński. Po zakończeniu czynnej kariery sportowej rozpoczął pracę trenerską i sędziowską. Był działaczem Polskiego Związku Lekkiej Atletyki i Polskiego Związku Olimpijskiego. Publikował artykuły w „Przeglądzie Sportowym” i był współautorem podręczników sportowych. W czasie I wojny światowej (od marca 1917 do 2 listopada 1918) służył w Cesarskiej i Królewskiej Armii. Początkowo w 17 Pułku Piechoty, a następnie w 56 Pułku Artylerii Ciężkiej. W 1918 ukończył Szkołę Oficerów Rezerwy w Ołomuńcu i został przyjęty do wojska.W szeregach Pułku Piechoty Ziemi Rzeszowskiej wziął udział w obronie Lwowa. Po zakończeniu wojny z bolszewikami został przeniesiony do 6 Pułku Artylerii Ciężkiej we Lwowie. Od 1 sierpnia 1920 do 15 lutego 1921 ukończył II kurs zawodowy w Szkole Podchorążych Artylerii w Poznaniu, jednocześnie będąc instruktorem sportowym. Awansowany do stopnia podporucznika z dniem 1 marca 1921 r., pozostał w szkole. Po rozwiązaniu Szkoły Podchorążych Artylerii w grudniu 1921 i przeniesieniu jej kadry do nowo utworzonego Obozu Szkolnego Artylerii w Toruniu, pełnił tam również funkcję instruktora sportowego. W 1922 uzyskał maturę w Gimnazjum Klasycznym i Realnym w Toruniu i przeniesienie do 5 Pułku Artylerii Polowej we Lwowie na stanowisko dowódcy baterii. W 1924 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Strzeleckiego Piechoty (Centralnej Szkole Strzelniczej). W latach 1925–1926 był słuchaczem kursu w Centralnej Wojskowej Szkole Gimnastyki i Sportów w Poznaniu. Po ukończeniu kursu kierował wychowaniem fizycznym w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie. W kwietniu 1928 został przeniesiony do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przydziałem do Centralnej Wojskowej Szkoły Gimnastyki i Sportów w Poznaniu na stanowisko dowódcy kompanii szermierczej. W następnym roku został przeniesiony do Warszawy, do nowo powstałego Centralnego Instytutu Wychowania Fizycznego. W instytucie pełnił służbę do 1939. 24 sierpnia 1939 zgodnie z przydziałem mobilizacyjnym udał się do Włodzimierza Wołyńskiego. 20 września po agresji ZSRR w nieznanych okolicznościach dostał się do sowieckiej niewoli. Trafił do obozu przejściowego w Szepietówce, a stamtąd do obozu w Kozielsku. Zamordowany w lesie katyńskim. Figuruje na liście transportowej NKWD z 1 kwietnia 1940. ekshumowany i zidentyfikowany pod numerem 1856.Minister Obrony Narodowej decyzją Nr 439/MON z dnia 5 października 2007 mianował go pośmiertnie do stopnia majora. Awans ogłoszony został 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Ppor.Marian Spoida (ur. 4 stycznia 1901 w Poznaniu, zm. 16 kwietnia 1940 w Katyniu), piłkarz, pomocnik i trener piłkarski. Długoletni zawodnik poznańskiej Warty. Olimpijczyk. Pracował jako urzędnik bankowy. Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim i wojnie polsko-bolszewickiej. Piłkarzem Warty był w latach 1916-1929. Z klubem tym brał udział w finałach mistrzostw Polski, a w 1929 został mistrzem kraju. W reprezentacji debiutował w 3 września 1922 w meczu z Rumunią, ostatni raz zagrał w 1928. Brał udział w igrzyskach olimpijskich w Paryżu. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 14 oficjalnych spotkań. Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem. Krótko prowadził kluby w rodzinnym mieście (w tym Wartę). Od 1931 był zatrudniony w PZPN, gdzie pracował m.in. jako asystent selekcjonera Józefa Kałuży. W jednym meczu - przegranym 1:2 z Łotwą - samodzielnie poprowadził kadrę. Spotkanie z Łotyszami było jednym z dwóch meczów polskiej reprezentacji rozgrywanych tego dnia (25 września 1938). W drugim drużyna prowadzona przez Kałużę zremisowała z Jugosławią. Brał udział w kampanii wrześniowej i dostał się do radzieckiej niewoli. Został rozstrzelany w Lesie Katyńskim.
Ppor. Stanisław Urban (ur. 13 września 1907 w Warszawie, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) - wioślarz, medalista olimpijski. Dwukrotnie startował w igrzyskach olimpijskich. W Amsterdamie 1928 płynął w składzie ósemki, która zajęła 4 miejsce. W Los Angeles 1932 zdobył brązowy medal w wyścigu czwórek ze sternikiem (wraz z nim osadę tworzyli Jerzy Braun, Edward Kobyliński, Janusz Ślązak i sternik Jerzy Skolimowski).Startował w mistrzostwach Europy w Budapeszcie w 1933. Był mistrzem Polski w czwórkach ze sternikiem w 1933 i wicemistrzem w tej konkurencji w 1930. Czterokrotnie zdobywał też brązowe medale mistrzostw Polski w ósemkach (1930, 1931), czwórkach bez sternika (1929) i dwójkach ze sternikiem (1931).Był także czołowym rugbystą AZS Warszawa w latach 1928-1930.Walczył w kampanii wrześniowej w stopniu podporucznika rezerwy. Wzięty do niewoli radzieckiej, osadzony w obozie w Kozielsku, został zamordowany najprawdopodobniej w Katyniu.
Aleksander Marek Kowalski (ur. 7 października 1902 w Warszawie, zm. 3 kwietnia 1940 w Lasku Katyńskim) - polski hokeista. Absolwent Wydziału Bankowego Szkoły Głównej Handlowej. Obrońca. Reprezentant AZS Warszawa, z którym zdobył 5 tytułów mistrza Polski. W reprezentacji Polski wystąpił 31 razy strzelając 6 bramek. Dwukrotnie wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w St. Moritz (1928) i Lake Placid (1932). Reprezentant Polski w czterech turniejach o mistrzostwo Europy (w 1928 drugie miejsce) oraz dwóch o mistrzostwo świata. Zdobywca tytułu akademickiego mistrza świata w 1928. W 1930 wraz z Józefem Stogowskim i Tadeuszem Adamowskim zagrał w reprezentacji Europy w meczu przeciwko Kanadzie. Po zakończeniu kariery zawodniczej działacz PZHL i sędzia hokejowy. Porucznik Wojska Polskiego. 3 września 1939 został zmobilizowany, 25 września dostał się do niewoli sowieckiej i wywieziony do Kozielska. 3 kwietnia 1940 zamordowany w Lasku Katyńskim. Zidentyfikowany pod numerem 2129.

Franciszek Brożek ( ur. 29 sierpnia 1890 w Krakowie, zm. w 1940 w Charkowie), polski oficer, podpułkownik, członek i współzałożyciel Towarzystwa Sportowego "Wisła" Kraków. Uczestniczył w walkach I wojny światowej w armii Austro -Węgier. Od 1919 służył w Wojsku Polskim. Uczestnik wojny polsko-ukraińskiej, a następnie polsko-bolszewickiej. Otrzymał za nią order Virtuti Militari. Bramkarz pierwszej drużyny piłkarskiej Wisły Kraków do 1910 roku. Reprezentant Polski w Igrzyskach Olimpijskich w 1924 (Paryż) w strzelectwie sportowym. W okresie międzywojennym awansował do stopnia podpułkownika. Wziął udział w kampanii wrześniowej w oddziale KOP. Był potem więźniem Starobielska, zamordowany przez NKWD na wiosnę 1940 roku w Charkowie. Minister Obrony Narodowej decyzją Nr 439/MON z dnia 5 października 2007 mianował go pośmiertnie do stopnia pułkownika. Awans został ogłoszony w dniu 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości "Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów".

Zdzisław Dziadulski (ur. 5 grudnia 1896 r. w Krakowie, zm. zamordowany w 1940 Charkowie) - żołnierz, jeździec, olimpijczyk z Paryża 1924. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, podczas której za czyny bojowe został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderem Virtuti Militari i czterokrotnie Krzyżem Walecznych.
Służył w 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego. Na igrzyskach olimpijskich w 1924 roku startował w konkursach skoków przez przeszkody zarówno indywidualnie gdzie zajął 28 miejsce jak i w drużynie zajmując wraz z kolegami 6 miejsce.
Na igrzyskach olimpijskich w 1928 roku był rezerwowym zawodnikiem w konkursie drużynowym. Został zamordowany w 1940 r. w gmachu NKWD w Charkowie. Jego nazwisko figuruje na liście jeńców obozu w Starobielsku.

Zdzisław Szczęsny Kawecki herbu Gozdawa (ur. 21 maja 1902 w Husiatynie, syn Stanisława - zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) - rotmistrz kawalerii Wojska Polskiego, srebrny medalista olimpijski w jeździectwie. Urodził się w rodzinie ziemiańskiej. Uczęszczał do gimnazjów w Husiatynie, Wiedniu i Kołomyi. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1921 w Stanisławowie. Od 1918 był w POW, a od czerwca 1919 do śmierci w Wojsku Polskim. Służył kolejno w: 18 Pułku Ułanów, 26 Pułku Ułanów (szwadron KOP), 10 Pułku Strzelców Konnych, Centrum Wyszkolenia Kawalerii (był instruktorem jazdy konnej) i w 7 Pułku Strzelców Konnych Wielkopolskich. Od lat dwudziestych był cenionym jeźdźcem. Wziął udział w Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie 1936 we Wszechstronnym Konkursie Konia Wierzchowego, gdzie indywidualnie zajął 18 miejsce, a w drużynie zdobył srebrny medal (wraz z Sewerynem Kuleszą i Henrykiem Leliwą -Roycewiczem). Ukończył WKKW pomimo złamania dwóch żeber podczas krosu. Startował na koniu "Bambino". W kampanii wrześniowej walczył w składzie Wielkopolskiej Brygady Kawalerii w stopniu rotmistrza. Wzięty do niewoli radzieckiej został zamordowany w Katyniu. Decyzją z dnia 5 października 2007 mianowany pośmiertnie do stopnia majora. Awans został ogłoszony w dniu 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości "Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów".

Bocheński Roman Kazimierz (1910-1940) -technik budowlany, najlepszy polski pływak okresu międzywojennego, jeniec Starobielska (?), olimpijczyk z Berlina (1936). Urodzony 12 maja 1910 w Gliniance, pow. Mińsk Mazowiecki, syn Romana (pisarz gminny) i Heleny ze Smykiewiczów. Ukończył Wydział Drogowo-Budowlany Państwowej Średniej Szkoły Technicznej Kolejowej w Warszawie otrzymując tytuł technika drogowo - budowlanego (1928). Jesienią tegoż roku wyjechał do Gandawy, gdzie rozpoczął studia w Wyższej Szkole Nauk Handlowych i Konsularnych, których jednak nie ukończył (brak funduszów). Po powrocie do Warszawy (1931) pracował jako urzędnik, dorywczo zajmując się dziennikarstwem sportowym (prowadził dział pływania w tygodniku "Sport Wodny"). Karierę sportową zrobił w iście amerykańskim stylu i tempie, stając się rewelacją sportu polskiego pod koniec lat dwudziestych. Niemały wpływ na błyskawiczne postępy i rewelacyjne wyniki (bliskie rekordom Europy i najlepszym wynikom świata) miał fakt przejścia Bocheńskiego na całoroczny trening na krytym basenie w Ghent Swimming Club. Jego najbardziej znaczący wynik na 100 m styl. dow. - 1.00,4 min. (ustanowiony w Gandawie 11 listopada 1930) przetrwał w historii polskich rekordów... 20 lat. Najlepszy pływak okresu międzywojennego był 17-krotnym mistrzem Polski, w tym 11-krotnym w stylu dowolnym na indywidualnych dystansach od 100 m (1929, 1931, 1933-1935, 1937, 1939), 200 m (1931, 1933, 1935) do 400 m (1931) oraz w sztafetach 5x50 m dow. (1929), 4x200 m dow. (1929, 1931, 1932) i 4x100 m zm. (1931, 1932); 18-krotny rekordzista Polski (basen 25 m): 50 m dow. - 28,6 (1930 Brugge), 27,4 (10.08.1931 Warszawa); 100 m dow. - 1.08,8 (03.08.1929 Warszawa), 1.06,8 (25.08.1929 Warszawa), 1.05,0 (1929 Gandawa), 1.04,6 (1929 Gandawa), 1.03,6 (30.10.1929 Bruksela), 1.01,8 (1930 Brugge), 1.00,4 (11.11.1930 Gandawa); 200 m dow. - 2.34,4 (10.08.1929 Kraków), 2.29,8 (09.1929 Bruksela), 2.26,8 (06.1930 Bruksela), 2.24,8 (10.1930 Brugge), 2.20,6 (9.07.1932 Warszawa); 400 m dow. - 5.36,0 (17.08.1929 Warszawa), 5.32,6 (25.08.1929 Warszawa), 5.31,0 (08.1930 Warszawa), 5.17,0 (16.11.1930 Gandawa). Wielokrotnie występował w reprezentacji narodowej (także w piłce wodnej) należąc do stołecznych klubów: AZS (1928-1932, 1936-1939) i Delfin (1933-1935). Mówiono o nim ,że "zeuropeizował" tabele polskich rekordów pływackich. Niestety jego start olimpijski nastąpił już po szczytowym okresie sportowej kariery. W sierpniu 1939 roku Bocheński był uczestnikiem akademickich mistrzostw świata w Monaco. Kiedy zawody przerwano, przez Włochy, Jugosławię i Rumunię wracał do kraju. O wybuchu wojny dowiedział się w Bukareszcie. 2 września przekroczył granicę polsko-rumuńską w Zaleszczykach i od tamtej pory słuch o nim zaginął. Nie wiadomo nawet czy jako ppor. rez. piech. dotarł do swojej jednostki i czy odnalazł 13 pp. z Pułtuska, gdzie w wypadku wojny miał być jednym z dowódców plutonu ckm. Podobno widziano go pod Kowlem w ostatnich dniach września 1939. Potem mówiono, że zginął w Katyniu. Tymczasem jego nazwisko znalazło się już na londyńskiej liście jeńców Starobielska. Figuruje ono także w książce J. Tucholskiego "Mord w Katyniu", ale nie ma go na drukowanych w tej samej książce cyrylicą sowieckich listach starobielskich. Można przypuszczać, że Bocheński był w Starobielsku, ale czy został rozstrzelany wraz ze swymi towarzyszami niedoli w kwietniu lub maju 1940 w charkowskim gmachu NKWD, tego na pewno stwierdzić się nie da (stąd nazwisko najlepszego polskiego pływaka nie znalazło się w wydawnictwie Ośrodka KARTA pt. Rozstrzelani w Charkowie, gdzie znajduje się alfabetyczny spis 3739 jeńców polskich ze Starobielska rozstrzelanych w kwietniu - maju 1940). Może dopiero listy wywozowe NKWD ze Starobielska (jeszcze ich nie ujawniono) wyjaśnią tę sprawę. A może już nigdy nie dowiemy się całej prawdy o śmierci polskiego olimpijczyka.

Dodane przez cheba dnia March 08 2011 09:09:17 0 Komentarzy · 2333 Czytań · Drukuj
Komentarze
Brak komentarzy.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.

Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.

Brak ocen.
Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Ankieta dla Użytkowników
Brak zawartości dla tego panelu
Shoutbox
Tylko zalogowani mogą dodawać posty w shoutboksie.

Brak postów.
Copyright © 2008 by patryk18duch